در حال وب گردی به ویدیو یی از استاد علی اکبر شکارچی بر خوردم با عنوان مقامهای موسیقی لری.
بسیار جذاب و آموزنده است.گوشه ای از موسیقی غنی لرستان را به نمایش می گذارد.
بسیار جذاب و آموزنده است.گوشه ای از موسیقی غنی لرستان را به نمایش می گذارد.
هنر
پسرم دوست دارم حالا که دستی در هنر داری و در آغاز راهی ، راجع به هنر نظر خودم را برات بگم.
عزیزترینم ،بدانکه هنر جز فریاد و غریو نیست و هنرمند جز دردمند درددیدهَ دردکشیده ای نباشد.
هنرت باید فریاد آلام ستمدید گان اطرافت باشد.فراموش نکن که درد ها را باید با تمام حواست پیدا کنی و لمس کنی.هنرمندی که در بطن جامعه
باشد ودر کنار مردم در غم و شادیهایشان شریک باشد از دردهایشان آگاه خواهد شد وبا هنرش فریادشان خواهد زد.
اگر درد را از هنرمند بگیریم چیزی جز یک دلقک باقی نمیماند.
نگاه کن و گوش کن.از کنار هیچ چیز بی تفاوت نگذر.
نکته دیگر اینکه هنر اشکال و مراتب متفاوت دارد.موسیقیدانی که ادبیات نداند ،خط نشناسد ،نقاشی نکند ،فیلم و تئاتر نبیند کامل نیست.
در نهایت همه اینها بدون ایمان به مبدأ هستی و عشق وپاکی ،راه به جایی نخواهند برد.
پسرم به تصویری که در ابتدای این پست است دقت کن.به علت خاصی این تصویر را انتخاب کردم.
اخرین پستی که مینویسم
با این تصنیف زیبا از استادم,آخرین پستم را به آنکه عشق اول و اخرم دراین جهان است اختصاص میدهم .دوستت دارم ای آنکه به همان راحتی که امدی رفتی ,ای بهترین ای پاک ترین موجودی که نهایت پاکی و خلوصت از ذهن کوچک من بسیار فراتر است.از دستت دادم از دستت دادم.دوری از تو بزرگترین عذابیست که میشد دچارش شوم و شدم.
یک سال
یک سال از آمدنم به کانادا گذشت.27 ژوئن 2007 در هوایی گرم وشرجی وارد تورونتو شدم.در این یکسال به مدد نام مبارک مولانا
با عاشقان راهش در این دیار آشنا شدم که هر کدام عطری از ابیات خوش رایحه مثنوی را به مشام میرساند.
امروز پس از یک سال هنوز عاشقم و از خودش می خواهم کماکان مستم کند از شراب عشقش.
با عاشقان راهش در این دیار آشنا شدم که هر کدام عطری از ابیات خوش رایحه مثنوی را به مشام میرساند.
امروز پس از یک سال هنوز عاشقم و از خودش می خواهم کماکان مستم کند از شراب عشقش.
جیک جیک
شاید از عنوانی که انتخاب کردم تعجب کنید ولی صادقانه بگم هر چه فکر کردم که چطور احساساتم رو از شنیدن این همه صداهای زیبای پرندگان خوش رنگ اطرافم که هر روز صبح هنگام رفتن سر کار می شنوم بیان کنم عقلم به جایی نرسید .
امروز بارانی می بارید مانند ابریشم سبزی درختها و چمن خیلی تازه و شاداب بود و پرنده های سینه سرخ و سهره و بلبل رسما کنسرت برگزار کرده بودند.
خدایا تو را سپاس به خاطر این همه زیبایی
امروز بارانی می بارید مانند ابریشم سبزی درختها و چمن خیلی تازه و شاداب بود و پرنده های سینه سرخ و سهره و بلبل رسما کنسرت برگزار کرده بودند.
خدایا تو را سپاس به خاطر این همه زیبایی
تنبور Tanbour
پس از دو سال دوری از این یار سفر عشق دیشب به لطف دوست پاک نهادم ,علی ,دوباره به همراه همسفر نجیبم ,تنبور,سفری دیگر اغازیدم به دیگر سو. این نوع تنبور که در شکل بالا میبینید تنبور تیسفونی نامیده میشوذ که در کرمانشاهان,صحنه وکرند نواخته میشود ودر نزد این مردم وخصوصا سالکان و دراویش و یارسان مقدس شمرده شده و دارای جایگاه ویژه ایست تا جایی که بسیاری از مقامهایش جز از برای سالکان نواخته نمیشوند . من این نواها ونغمات را اول مدیون مادر عزیزتر از جانم هستم که مرا زبان کردی آموزاند و بعد پدر مهربان و فرشته خصالم که همیشه درهرمرحله از زندگی بهترین مشوقم وهمراهم بوده .
مولانا
باز هم مولانا اما این بار از مولانا میگویم به خاطر پسرم کیان.بله کیان تصمیم داره برای پروژه مدره سه اش از مولانا جلال الدین محمد بنویسه و قرار شده من هم کمکش کنم.خوب پسرم این را بدون که مولانا یک شاعر ,عارف ودانشمند ایرانی است که هشتصد سال پیش در شهر بلخ به دنیا اومد در ان زمان بلخ یکی از شهرهای استان خراسان ایران بود و به همین دلیل زبان مادری مولانا ,فارسی بود . چون در بلخ بدنیا امد به او بلخی هم میگویند.مولانا وقتی خیلی کم سن بود همراه پدرش و خانواده اش از ترس جنگ و کشتار از بلخ خارج شدند تا بتوانند در جای دیگری در ارامش و صلح زندگی کنند.پدر مولانا مرد دانشمند و عالمی بود واز همان موقع شروع به اموزش دادن علوم روز به مولانا کرد.به همین دلیل مولانا خیلی زود ودر سن پایین از نظر علمی به مقام بالایی رسید و شاگردهای زیادی پیدا کرد که در کلاسهای درسش شرکت میکردند و از علم و دانش مولانا در باره دین و عرفان وفقه و علوم دیگر استفاده میکردند
تا اینکه یکروز اتفاق عجیبی افتاد
خوب پسرم بقیه این داستان رو در پست بعدی میگم
تا اینکه یکروز اتفاق عجیبی افتاد
خوب پسرم بقیه این داستان رو در پست بعدی میگم
Falling slowly
I don’t know you
But I want you
All the more for that
Words fall through me
And always fool me
And I can’t react
And games that never amount
To more than they’re meant
Will play themselves out
Take this sinking boat and point it home
We’ve still got time
Raise your hopeful voice you have a choice
You’ve made it now
Falling slowly, eyes that know me
And I can’t go back
Moods that take me and erase me
And I’m painted black
You have suffered enough
And warred with yourself
It’s time that you won
Take this sinking boat and point it home
We’ve still got time
Raise your hopeful voice you have a choice
You’ve made it now
Take this sinking boat and point it home
We’ve still got time
Raise your hopeful voice you have a choice
You’ve made it now
Falling slowly sing your melody
I’ll sing along
اشتراک در:
پستها (Atom)
پستها
